Zdaj się na nurt

sł. i muz. Apolinary POlek

Spójrz, jak gładka dziś jeziora toń.
Wsiadasz w łódź, odpływasz, by odnaleźć własny ląd –
Zwiń żagle już,
Zdaj się na nurt.

Tajemnicza tafla jasno lśni.
Poprowadzi cię, a żagiel niepotrzebny ci.
Zwiń żagle już,
Zdaj się na nurt.

Woda sama wie, gdzie musi wieść.
Czy odwagi ci wystarczy, by pozwolić jej?
Zwiń żagle już,
Zdaj się na nurt.

Już dostrzegasz wyspę pośród mgieł.
Czy skierujesz na nią łódź, czy dasz się wodzie nieść?
Zwiń żagle już,
Zdaj się na nurt.

Woda wiedzie cię w nieznane gdzieś.
Może warto jej zaufać, choć to tylko pieśń.
Zwiń żagle już,
Zdaj się na nurt.