A pierwszy z nich już w niedzielę. Zagram „Recital nie tylko autorski” na Popołudniu z Kalwaria.Art w Kalwarii Zebrzydowskiej. Zapraszam w imieniu swoim i organizatorów!

Po prawej stronie witryny i w dziale „koncerty” pojawiać się będą na bieżąco informacje o kolejnych występach. W skrócie:

18 IX – Przemyśl
19 IX – Jasło (wczesnym wieczorem)
19 IX – Krempna (późnym wieczorem)
2 X – Chorzów

Mam nadzieję, że się spotkamy.

Tymczasem AlterSong w Dąbrowie zaskoczył nas pozytywnie, zarówno piękną gwiaździstą nocą, jak i licznie zgromadzoną publicznością. Wszystkim przybyłym bardzo dziękujemy. Podczas długich nocnych rozmów powstały plany na kolejne występy i myślę, że już niedługo będę miał przyjemność zaprosić Was na kolejne AlterSongi w innych miejscach. A w Dąbrowie spotkamy się znów najpóźniej za rok.

• Leonard Cohen – Strzęp próby kostiumowej (Dress Rehearsal Rag)
• Tom Waits – Pianino się upiło (Nie ja) (The Piano Has Been Drinking (Not Me))
• Jakob Dylan – Na szczyt góry (On Up the Mountain)
• Fairport Convention – Kto wie dokąd biegnie czas (Who Knows Where The Time Goes )

Tom Waits, Small Change, Asylum 1976

Pianino się upiło
Mój krawat walnął kimę
A głośnik musi iść sie odlać
A balkon rwie mi Karolinę
A telefon nie ma szlugów
Zespół już pojechał w trasę
Dywan musi do fryzjera
Światło lata jak w Alcatrazie
A pianino się upiło
Pianino się upiło

I zamarzło całe menu
A gość od świateł rusza okiem
I nie widzi nic na drugie
A akustyk jest przygłuchy
Ale wziął ze sobą matkę
A pianino się upiło
Pianino się upiło

Bo szatniarz to zawodnik sumo
Ale miękki jak herbatnik w soku
A właściciel to mentalny karzeł
Z ilorazem deski z płotu
Bo pianino się upiło
Pianino się upiło

I nie znajdziesz już kelnerki
Nawet wykrywaczem
I strzeliła na was focha
I nic nie zamówisz zatem
A gazety żartowały
A przy barze stołki płoną
Popielniczki przeszły już na rentę
A śmietniczka ma ślinotok
A pianino się upiło
Pianino się upiło
Pianino się upiło
Nie ja, nie ja, nie ja, nie ja, nie ja.

Jakob Dylan, Seeing Things, Columbia 2008

Z doświadczeń własnych już wiesz, że to, co lepsze wyżej jest.
Na wyżynach, gdzie twój dom milknie gorzkich pieśni ton.
W dole gdzieś daleko stąd wojna, nowy mogił rząd,
Ludzie ciągle rodzą się na wspólny trud, samotną śmierć.

Światło już
Przedziera się
Na szczyt góry
Noc i dzień.
Pot ocierasz,
Masz już dość,
Lecz nie porzucisz
Dzieła swych rąk.

Na spoczynek czas już iść przez korytarze, otwarte drzwi.
Srebrne dzwonki wabią cię na bok do nieznanych miejsc.
Dzień znowu wstał by cię zbudzić, ogrzać świat.
Noc uciekła szybko gdzieś, to nic złego smucić się.

Światło już…

Uszy rani wielki huk.
Ziemia dudni tak gdy beztroskich chłopców w mężczyzn zmienia znów.
Naucz się, potem głoś
Że jest ten blask
Światła, co…

Światło już
Przedziera się
Na szczyt góry
Noc i dzień.
Pot ocierasz,
Masz już dość,
Lecz nie porzucisz
Dzieła swych rąk.
Lecz nie zostawisz
Dzieła swych rąk.
Doniesiesz do celu
Dzieło swych rąk.

Leonard Cohen, Songs of Love and Hate, Columbia 1971

Wstałem nieco przed szesnastą, ale jakoś brak mi sił.
Mówię: „Gdzie jesteś, złoty chłopcze, gdzie twój wyjątkowy styl?”
Myślałem, że o wszystkich miejscach gdzie słonie kładą się ty wiesz
I że miasto ze słoniowej kości całe twoje jest.
Spójrz tylko na swoje ciało, tak niewiele już masz,
A z lustra szydzi gorzki głos: “Hej, książę, ogól twarz!”
Pohamuj drżenie palców, żebyś choć rękę pewną miał
I odpakuj swojej nowej żyletki nierdzewną stal.
I tak doszedłeś tu, doszedłeś właśnie tu
Długą prostą drogą na sam dół. Długą, dziwną drogą na sam dół.

Brak ciepłej wody, a i zimna cieknie cienko tak.
Czegóż więcej po tym miejscu spodziewać się masz?
Nie pij z tej szklanki, pełno w niej starej pleśni oraz szkła!
To nie światło elektryczne, to przed oczyma blada mgła.
Oto pianka do golenia, tak, Mikołaj z ciebie na schwał
I każdemu, kto pochwali cię dałbyś prezent, gdybyś miał.
Chciałeś ścigać się z mistrzami, lecz nie umiesz szybciej gnać,
Teraz pogrzeb masz w lusterku, który wjeżdża na twą twarz!
I tak doszedłeś tu, doszedłeś właśnie tu
Długą prostą drogą na sam dół. Długą, dziwną drogą na sam dół.

Kiedyś był jakiś cel, jakieś dziewczę, jakiś dom.
Przemierzałeś całe lata, rwąc wszystkie jabłka, co rosły w krąg.
Potrafiła być kobietą i dziewczynką małą też,
Ty poniosłeś ją daleko, w dzikich malin chłodny cień.
Wczesnym rankiem szedłeś w góry, opiewałeś górski brzask
I gdziekolwiek nie ruszyłeś się, miłość z tobą szła.
Ciężko teraz to wspominać, ściskasz pięść ze wszystkich sił.
Na nadgarstku nabrzmiewają autostrady sinych żył
I tak doszedłeś tu, doszedłeś właśnie tu
Długą prostą drogą na sam dół. Długą, dziwną drogą na sam dół.

Możesz znaleźć jeszcze pracę, idź i pogadaj z kimś!
Wytnij formularz z którejś z gazet i napisz coś o sobie w nim.
Czemu nie wstąpisz do Różokrzyżowców? To może znów nadzieję ci da.
Jest jeszcze wróżka, co sprowadzić może ci miłość prosto z gwiazd.
Lecz zużyłeś formularze, został jeden jeszcze tu
Na nadgarstku wypełniony przez tysiące twoich snów.
Znów przed tobą jest Mikołaj, w jego dłoni ostrze lśni,
Wkłada ciemne okulary, gdzie ciąć pokazuje ci,
A potem kamera jedzie w bok, kaskader już wszedł.
To tylko kostiumowej próby strzęp.

słowa i muzyka: Sandy Denny, tłum. Apolinary POlek

Fairport Convention, Unhalfbricking, Island 1969

Za jasnym horyzontem stado ptaków znika.
Skąd one mogą wiedzieć, że przyszedł na nie czas?
Ja będę ciągle marzyć gdy już zapłonie zima.
Czas nie obchodzi mnie.

Bo dokąd biegnie czas, kto wie?
Kto wie, dokąd biegnie czas.

Samotny, smutny brzeg. Przyjaciół tłum gdzieś znika.
I wiedzą doskonale że przyszedł na nich czas.
Lecz ja zostaję tutaj, nie mam zamiaru znikać.
Czas nie wygania mnie.

Bo dokąd biegnie czas, kto wie?
Kto wie, dokąd biegnie czas.

Samotność mi nie grozi, bo nasza miłość trwa
I będzie tak, dopóki nie przyjdzie na nas czas.
Niech zimy sypią śniegiem, wracają wiosną ptaki.
Mnie nie przeraża czas.

Skąd miłość bierze się, kto wie?
I kto wie, dokąd biegnie czas?

Poza AlterSongiem, który już za 9 dni w Dąbrowie koło Mogilna w woj. kujawsko-pomorskim, zapraszam 18 września do Przemyśla na pierwszy w tym roku koncert „W górach jest wszystko co kocham”.

Szanowny organizatorze, managerze ośrodka kultury, klubu, ośrodka wypoczynkowego lub szkoleniowego!

Jeżeli podobają Ci się moje piosenki, chętnie zagram koncert w Twoim przybytku. Może on stanowić element przyjemnego i dobrze spędzonego wieczoru dla Ciebie i Twoich gości. Może uświetnić wernisaż, szkolenie, turnus, wycieczkę.

Poza piosenkami autorskimi bardzo chętnie gram również utwory z kręgu szeroko rozumianej piosenki poetyckiej i turystycznej. Znam setki piosenek takich wykonawców i autorów jak Jacek Kaczmarski, Stare Dobre Małżeństwo, Wolna Grupa Bukowina, Andrzej Garczarek, Edward Stachura, Jacek Kleyff, Leonard Cohen (po angielsku i w przekładach), Bob Dylan (j.w.), Bruce Springsteen (j.w.), Tom Waits, a także sporo piosenek zabawnych i kabaretowych.

Mam do zaoferowania:

• koncert w duecie (Apolinary POlek i Mateusz Tranda)
• koncert solowy
• cykliczne akustyczne wieczory z piosenką
• oprawę muzyczną wernisaży, spotkań, szkoleń, itp.

W celu omówienia szczegółów współpracy, proszę o telefon na nr 606 680 163.

PLAN SCENY I RIDER TECHNICZNY (PDF)

Lista utworów:

1.  Dookoła mgła (POlek/Stachura)
2. Dom na przełęczy (POlek/Waligórski)
3. Powiało od jeziora (POlek/POlek)
4. Gdzieś w moim mieście (POlek/POlek)
5. Woła mnie Słońce (POlek/POlek)
6. Takie miasteczka (POlek/POlek)
7. Sam ze światem (POlek/POlek)
8. Późny wrzesień pod Chełmem (POlek/POlek)
9. Zapis milicki (POlek/Harasymowicz)
10. Piosenka dla Karolinki (POlek/POlek)
11. Nie starzeć się (Dylan/Dylan/POlek)
12. Daszek (POlek/POlek)

Apolinary POlek – śpiew, gitara akustyczna, harmonijka ustna
Mateusz Tranda – gitary akustyczne, dobro, banjo
Tomasz Fojgt – chórki, bas bezprogowy, piano Rhodesa, akordeon guzikowy, kongi

Nagrań dokonano we wrześniu i październiku 2009 r. w ENISTUDIO w Toruniu. Realizacja, miks i mastering: Tomasz Fojgt

• Marek Gałązka,
• Apolinary POlek,
• Paweł Borzeński,
• Piotr Szauer.

Serdecznie zapraszamy wszystkich miłośników dobrego, akustycznego grania i ciekawych piosenek na teren miejscowej parafii.

Wstęp na imprezę jest wolny (co najwyżej będziemy zbierać na tacę ;). Również bezpłatnie można w pobliżu rozbić namiot. Zapraszamy!